En nu is het ook de titel van Cindy Hoetmers boek Goed, naar omstandigheden.
Ik werd aangetrokken tot dit boek door de titel en het leuke plaatje van een enigszins chagrijnig kijkende kat in een fijne stoel.
De kat draagt een gezellige pyjama en heeft een dampende kop drinken in de hand.
‘God, wat is ze grappig,’ staat er ook nog op de cover.
Dus toen wilde ik Goed, naar omstandigheden wel lezen.
Goed, naar omstandigheden
Ik kende Cindy Hoetmer niet, maar aan het begin van haar boek staat dat dit boek een combinatie is van niet eerder gepubliceerde autobiografische stukken en columns die verschenen in Volkskrant Magazine, Saar Magazine, Uitkrant Amsterdam, Jan Trouw en op social media. Waarmee ik maar wil zeggen dat ze blijkbaar best een bekend schrijver is.
De meeste columns gaan over de periode van de lockdown. Cindy schrijft over haar leven in die tijd.
‘God wat is ze grappig.’
Het ‘God wat is ze grappig,’ herken ik eigenlijk niet zo in Goed, naar omstandigheden. Het zijn best leuke columns over Cindy’s dagelijks leven, maar nergens moest ik schaterlachen.
Glimlachen ook niet.
Cindy is single, neemt op een gegeven moment een hond en ze gaat vaak wat drinken in één van de café’s bij haar in de buurt. Zo kabbelt haar leven voort. Ergens heb ik het gevoel dat ik te dom ben om Goed, naar omstandigheden op waarde te schatten.
Mis ik iets?
Wat maakt dit boek zo enorm leuk?
Als ik iets moet benoemen wat ik er leuk aan vind, dan is het denk ik dat het voelt alsof ik een tijdje in Amsterdam leef via Cindy’s stukjes.
Wat zeggen anderen over Goed naar omstandigheden?
Op de Leesclub van Alles zijn ze lovend:
‘Ze beschrijft en als dat leidt tot vermaak, dan ligt dat aan de gebeurtenissen. Hoetmer oordeelt niet, ze spot evenmin, ze neemt vaak deel aan de absurditeit van het bestaan.
Dat maakt Hoetmer zo lezenswaardig. Het louter waarnemen en op droge wijze, vaak terloops soms toch heel grappig zijn.’
In de beschrijving van de stijl van Cindy Hoetmer kan ik me wel vinden. Alleen vind ik het niet persé ‘heel grappig’.
Cindy Hoetmer leest stukje voor uit Goed naar omstandigheden
In onderstaand filmpje loopt Cindy Hoetmer door Amsterdam. Op de achtergrond hoor je haar stem die een stukje voorleest uit haar boek. Ook zie je haar hond Toffer die ze gedurende de corona epidemie nam!
Cindy Hoetmer versus Sylvia Witteman
Op de achterflap wordt Cindy Hoetmers stijl vergeleken met die van Simon Carmiggelt. Dat wordt ook vaak gedaan bij Sylvia Witteman.
Maar ik vind Sylvia Wittemans stijl veel meer lijken op die van Simon Carmiggelt dan Cindy Hoetmers stijl.
Hoewel ze allebei delen dat ze schrijven over dagelijkse observaties in Amsterdam.
Sylvia Wittemans stijl is rijker dan die van Cindy Hoetmer
Sylvia Wittemans stijl is bloemrijker dan die van Cindy. Cindy Hoetmers stijl vind ik dan rustiger en eenvoudiger. Dat is ergens ook wel prettig, maar om Sylvia Wittemans teksten moet ik wel degelijk hardop lachen soms.
Dat heb ik met Cindy Hoetmer niet.
Een ander verschil is dat Sylvia Witteman getrouwd is en kinderen heeft. Cindy Hoetmer is een vrijgezel in Amsterdam. Het NRC beschrijft haar als een ‘rolmodel voor mensen zonder geld, kind of carrière.’
Cindy Hoetmer partner
Cindy wordt wel eens vergeleken met Bridget Jones. Een vergelijking die Cindy onterecht vindt, want in haar boek krijgt ze geen partner. En een relatie heeft Cindy Hoetmer op dit moment ook niet.
Mijn conclusie over Goed, naar omstandigheden
Goed naar omstandigheden is een leuk boek, dat blijkbaar heel goed geschreven is. Op z’n minst is het heel relaxt, want Cindy leidt niet een leven zoals dat anno 2022 als ‘succesvol’ wordt gedefinieerd.
Hoogstens kun je je bij het lezen van dit boek zorgelijk denken: ‘Waarom heb ik niet meer vrienden?’ want die heeft Cindy veel als ik het goed begrijp. Maar qua relatie en carrière lijkt de lat niet zo hoog te liggen.
Hoewel…
Cindy’s boek is dus wel uitgegeven door een ‘echte’ uitgeverij.
Dus eigenlijk is ze toch wel succesvol volgens de maatschappelijke definitie.
Op GoodReads krijgt het boek een 4,37. Ik geef het een 3,85.
Nicole Orriëns studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht. In 2001 begon ze haar eerste blog, en sindsdien werkt ze als fulltime blogger en heeft haar eigen bedrijf: Professional Blogging Services.
Haar academische achtergrond gebruikt ze om antwoorden en informatie te vinden over zaken waarmee iedereen in het dagelijks leven te maken krijgt.
Ze is getrouwd en heeft samen met haar man vijf kinderen. Ze woont op het Achterhoekse platteland.
‘Dit lijkt wel Harry Potter voor volwassenen!’ Dat is wat ik dacht toen ik bezig was met de eerste hoofdstukken van Het geheim van Penumbra’s boekwinkel. De sfeer die het boek uitademt is magisch en bijzonder. Maar naarmate het boek vorderde vond ik het eerlijk gezegd steeds saaier worden. En de mooie sfeer kon de…
Veel moeders worstelen met het huishouden, en de zin ervan. Monique Wortelboer biedt in haar boek een verrassende en vernieuwende kijk op het huishouden. Het vernieuwende is haar stelling dat huishoudelijk werk enorm waardevol en belangrijk is. Sterker nog, volgens haar is zorgen voor je huishouden zorgen voor het leven en de mensen om je…
Twee weken achter elkaar een recensie van een Nederlandstalig boek! Dit keer een review van 4328 Dochter van een zwarthemd van Bianca Mastenbroek. Dit is een boek dat ik uit mezelf denk ik nooit had gevonden. Het is namelijk een boek dat je vindt op jeugdafdeling in de bibliotheek en het gaat over de Tweede…
Men neme: een gezin met niet meer dan drie kinderen in de puberleeftijd. Een vrouw die fulltime moedert en een man die een drukke baan heeft. En daar gooi je dan wat overspel bij. Het zijn klassieke ingrediënten voor een smeuïg chicklit boek. Tempting Fate: 43-jarige vrouw gaat vreemd Jane Greens boek tempting fate heeft al deze…
Martine Bijl is onder andere bekend van de Hak reclames. Maar ze speelde ook in films, had haar eigen theatervoorstelling, vertaalt musicals, schrijft columns en presenteerde Heel Holland Bakt tot ze een hersenbloeding kreeg. Het boek Hindergroen is een bundeling van de columns die Martine Bijl schreef voor het tijdschrift Zin. Hindergroen: waar gaat het…
Ik heb een aantal boeken van Marion Pauw gelezen. ‘Best aardig,’ vind ik ze meestal. Dus nam ik uit de bibliotheek haar boek ‘We moeten je iets vertellen‘ mee. En vervolgens lag het zes weken in mijn boekenkast, want ik had er helemaal geen zin in. Op een gegeven moment pakte ik het dan toch…