In de bibliotheek nam ik het boek De zonde waard van Simone van der Vlugt mee. Hieronder mijn De zonde waard recensie!
De zonde waard van Simone van der Vlugt
Laat me beginnen met te zeggen dat ik het begin van dit boek geweldig vond. Mijn man zet me op zaterdag altijd af bij de bibliotheek en gaat dan onder andere kibbeling halen.
In de tussentijd haal ik dan boeken. Vaak ben ik sneller klaar dan mijn man, en dan ga ik alvast lezen in mijn boeken en tijdschriften.
Zo begon ik ook in De zonde waard.
En vanaf de eerste regel werd ik het verhaal ingetrokken! Sterker nog, op bladzijde twee was ik al zo bezorgd hoe dat moest aflopen dat mijn ogen in hun haast over de regels struikelden.
Kortom De zonde waar heeft een sterk begin.
De zonde waard recensie: het begin!
Hieronder het begin, dat ik dus heel goed vind:
‘Het meisje ligt op de achterbank van de auto. Ze lijkt te slapen, maar er is iets vreemds aan haar houding. Iets onnatuurlijks. Het portier staat open. Er gaat een schok door Ella heen als ze ziet dat de polsen van het meisje vastgebonden zijn. Ze weet wie dit kind is: Demi Hulshof, vijf jaar oud.’
Vervolgens haalt Ella snel het meisje uit de auto en gaat ervandoor. Maar ze wordt gezien, en zo zit je als lezer meteen te nagelbijten of het haar lukt weg te komen.
De zonde waard: niets is wat het lijkt
Maar vervolgens doet Ella niet wat je als lezer verwacht. Ze gaat niet met het geredde meisje netjes naar de politie!
Huh?
Hoe zit dat dan?
En zo begint een spannend verhaal met een veel plot twists en verwikkelingen.
Toch vond ik het niet zo’n goed boek
Ondanks wat ik hierboven schrijf, vind ik het al met al toch niet zo’n goed boek. Het blijft allemaal toch wat oppervlakkig, en ik vind het ook gewoon niet zo goed geschreven. Een aantal keren dacht ik aan de vuistregel voor schrijvers:
‘Show, don’t tell’.
Ik vind dat Simone van der Vlugt te veel vertelt en te weinig laat ‘zien’.
Je krijgt als lezer niet echt voeling met de karakters in het boek. Vervolgens haalt Simone van der Vlugt er halverwege ook nog het perspectief van een inspecteur bij! Ik houd helemaaaaal niet van boeken met een inspecteur in de hoofdrol.
Deze inspecteur heeft een dochter die aan de weeënremmers moet.
Ik vraag me nu nog steeds af waarom deze informatie wordt gegeven.
De zonde waard recensie van Lezer des Vaderlands
Hieronder de recensie van ‘Lezer des Vaderlands! Hij begint met ‘Het is allemaal een beetje veel.’ En als je zijn opsomming van alle elementen in dit boek beluistert, dan is dat inderdaad wel zo!
Kijk maar:
Cultuur van Jehova’s
Ontvoering
Wraak motief
Prille lesbische relatie
Gevangenisverleden
Ernstig ziek kind
Verkrachting
Naamwijzigingen
Erfenis
Bevalling
Ik moest lachen om hoe hij sommige dialogen nadoet.
De zonde waard recensie: conclusie
De zonde waard begint ijzersterk vind ik. Ook vind ik het vernuftig hoe Simone van der Vlugt haar verhaal ontvouwt. Er zitten echt verrassingen in.
Maar de oppervlakkigheid van de karakters en de schrijfstijl maken dat ik het geen geweldig boek vind.
Nicole Orriëns studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht. In 2001 begon ze haar eerste blog, en sindsdien werkt ze als fulltime blogger en heeft haar eigen bedrijf: Professional Blogging Services.
Haar academische achtergrond gebruikt ze om antwoorden en informatie te vinden over zaken waarmee iedereen in het dagelijks leven te maken krijgt.
Ze is getrouwd en heeft samen met haar man vijf kinderen. Ze woont op het Achterhoekse platteland.
Boeken van Sylvia Witteman reserveer ik klakkeloos bij de bibliotheek, want ik vind haar columns vrijwel altijd leuk. Dus toen ik de titel Boodschappen zonder leesbril voorbij zag komen in de lijst met Aanwinsten van de bibliotheek reserveerde ik die meteen. En inderdaad, net als alle andere gebundelde columns is ook Boodschappen zonder leesbril weer…
Eindelijk weer eens een Nederlandse psychologische thriller. Dit keer van Sophie Wester: Een lege plek. Ik weet eigenlijk niet meer hoe ik bij deze titel kwam, maar ik vermoed dat hij op de tafel met nieuwe aanwinsten in de bibliotheek stond. Hieronder mijn review van Een lege plek van Sophie Wester. Een lege plek van…
Als iemand het verdient om de vrouwelijke Simon Carmiggelt genoemd te worden dan is het wel Sylvia Witteman. Sylvia Witteman en Simon Carmiggelt Net als Simon Carmiggelt is Sylvia Witteman een meester in het beschrijven van mensen en situaties op een manier waardoor je precies begrijpt wat voor type je voor je hebt. De manier…
Ruth Ware’s debuutroman In a dark dark wood is een spannende psychologische thriller die ik met veel plezier heb gelezen! In a dark, dark wood: waar gaat het over? Hoofdpersoon van In a dark, dark wood is Nora. Nora is een in zichzelf gekeerde schrijfster die een piepklein flatje in Londen bewoont. Ze is erg…
Het boek Ken mij niet van Nadine Barroso ontdekte ik door een review van Ken mij niet van Naomi van het blog Hoofdtaal. Haar review maakte me nieuwsgierig naar dit boek van Nadine Barroso, een schrijfster waarvan ik nog nooit had gehoord. En ik moet zeggen: ik ben aangenaam verrast! Ken mij niet van Nadine…
Leuk van Daniela Hooghiemstra is leuk. Hoe kan het ook anders met zo’n titel. Leuk van Daniela Hooghiemstra In helder, vakkundig proza beschrijft Daniela het leven van een vrouw en moeder in 2008. Sommige columns beschrijven praktische gebeurtenissen, zoals het geven van een kinderfeestje, anderen betreffen overpeinzingen. ‘Leuk’ is bíjna net zo leuk als Sylvia…
