Waarom ik even geen boeken van Freida McFadden meer lees
Toen ik de boeken van Freida McFadden voor het eerst las, kon ik mijn geluk niet op. Wat een leuke nieuwe schrijfster! Haar boek The Housemaid is zelfs verfilmd met Amanda Seyfried en Sydney Sweeney. Maar inmiddels heb ik een stuk of tien Freida McFadden boeken gelezen, en ben ik er wel even ‘klaar mee’. Want ook al zijn ze allemaal vlot geschreven, en is elk verhaal weer anders, toch lijken ze allemaal op elkaar.
Waarom ik even geen boeken van Freida McFadden meer lees
Deze week begon ik aan Freida McFaddens nieuwe boek The Divorce. Ik had er niet zoveel zin in, maar werd desondanks vrij snel het verhaal ingetrokken. Maar na een paar hoofdstukken verloor ik alsnog mijn interesse. Niet omdat het verhaal niet goed was, maar omdat ik teveel dingen herkende van haar andere boeken. Zoals
- Personages die betrouwbaar zijn, maar toch niet.
- Een hoofdpersoon die oprecht en betrouwbaar lijkt te zijn, maar vervolgens zo haar eigen geheimen heeft.
Ik had gewoonweg geen zin meer om die ‘wandeling’ te maken. Been there, done that, read the book.
Het geheim achter Freida McFadden zelf
Overigens is het verhaal achter schrijfster Freida McFadden zelf ook interessant. Achter die naam schuilt namelijk Sara Cohen (1980), een in hersenletsel gespecialiseerde arts. Zij kwam dit jaar ‘uit de kast’ als zijnde Freida McFadden. Ze was het zat dat mensen speculeerden dat Freida McFadden ‘eigenlijk drie mannen was’, en dat ze niet echt is.
Sara koos voor een pseudoniem om haar werk als arts gescheiden te houden van haar boeken, maar inmiddels verdient ze genoeg als schrijfster om te stoppen met haar baan als arts. Overigens draagt ze altijd een pruik, wat ook bijdroeg aan de speculaties rondom haar authenticiteit. Maar Sara legt uit dat ze simpelweg een pruik draagt omdat ze niet weet hoe ze haar kan stylen!
Sara Cohen is Freida McFadden
Tot slot
De boeken van Freida McFadden zijn heerlijk leesvoer. Ze lezen makkelijk weg, en ze trekken je als lezer goed het verhaal in. Zeker als je moe bent, en zin hebt in een makkelijk maar wel leuk boek zijn ze een fijne optie. In de toekomst voel ik hopelijk weer ruimte om er een aantal te lezen, want ik vind het knap zoals ze elke keer weer een plottwist weet te verzinnen.
Het is dus niet dat ik haar boeken niet goed vind, maar ik ben er voor nu even mee verzadigd.
Leestips: mijn reviews van andere boeken van Freida McFadden!
- De Hulp van Freida McFadden
- Wat de hulp weet
- The Boyfriend
- The Coworker
- The Teacher
- The wife upstairs
- Never lie
- The Widow’s Husband’s Secret Lie
Wat vind jij van de boeken van Freida McFadden?
Ontdek meer van Momlit
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ik heb dat met boeken van Suzanne Vermeer. Dat is ook teveel van hetzelfde, ik werd er op den duur gewoon een beetje simpel van.
Ik ken haar van naam, en ik snap heel goed dat als het steeds ongeveer hetzelfde is dat je afhaakte. Dat heb ik dus ook met Freida McFadden hoewel haar boek echt wel leuk zijn.
A friend of mine used to be a big fan of Mary Higgins Clark in the olden days. I quickly tired of her because it always felt like kind of the same with different names, so I totally get it. There are other examples, too.
I never read McFadden because from what I read about the books. I just wasn’t interested enough.
I used to really like Mary Higgins Clark too, but indeed: after a while it’s more of the same.
Yes, I’m with you, I noticed early on the familiarity with a Frieda Mc Fadden book. I do still read them but not together. I find the same thing with Harlen Coben, even though a lot of my friends rave about his books. It seems that some authors have a script to follow. It was interesting to read about Freida Mc Fadden’s real persona though.
Oh yes, Harlen Coben is also like that.
I’ve never read a Frieda McFadden book, even though I like thrillers. I get the impression that some of them are a bit trashy and I’ve seen mixed reviews of them, so I’ve never been tempted.
It is a shame when an author starts to get a bit predictable, but I suppose it’s not surprising. I guess if we read books by a particular author once a year we wouldn’t notice the similarities, but if we binge them one after another, the similarities become too clear!
Yes, that probably has a lot to do with it.
I felt like they were kind of formulatic too and agree that most authors probably write with some sort of basic outline/formula that keeps them somewhat consistent. I think part of the problem I had with Freida’s in particular is that there were just SO MANY of them all around in what seemed like all at once and I felt like I was being inundated with them. I mean, good for her for being so prolific and getting to quit her job as a Dr. to write full time since she’s making so much. That’s wonderful. And I know so many people who just love the books.
Yes, you are so right. It’s lovely she has so many books in her, but it’s a bit too much when you read one after the other.