Dat is wat ik dacht toen ik bezig was met de eerste hoofdstukken van Het geheim van Penumbra’s boekwinkel.
De sfeer die het boek uitademt is magisch en bijzonder.
Maar naarmate het boek vorderde vond ik het eerlijk gezegd steeds saaier worden. En de mooie sfeer kon de saaiheid niet helemaal vergoeden.
Het geheim van Penumbra’s boekwinkel: het verhaal
Clay Jannon verliest zijn baan als webdesigner en zoekt steeds wanhopiger naar een baan. Dan komt hij terecht bij Penumbra’s boekwinkel. Het is een hele smalle, hoge winkel met boekenkasten die zo hoog zijn dat je je hoofd in je nek moet leggen om ze te bekijken.
Clay krijgt daar een baantje. Hij doet de nachtdienst. Tijdens de nachtdienst wordt zelden iets verkocht. Maar wel komen er mensen boeken lenen en ruilen. Clay noemt het de Wayward boeken. Ze staan in een apart deel van de boekwinkel en zijn heel geheimzinnig.
Een nieuwsgierige vriend van Clay durft in de geheimzinnige boeken te kijken en zo ontdekken ze dat er iets geheimzinnigs aan de hand is. En dat geheim wil Clay ontcijferen.
En daarbij gebruikt hij onder andere moderne computertechnieken en Google. Internet en boeken komen samen. Dat is natuurlijk wel bijzonder.
Aan het eind van het boek leer je als lezer het geheim kennen. Maar eerlijk gezegd viel het me een beetje tegen.
Over het geheim van Penumbra’s boekwinkel
Ik nam het boek mee uit de bibliotheek door de mooie cover, en omdat het over boeken en een boekwinkel ging. En daar ben ik dol op.
Het geheim van Penumbra’s boekwinkel is in de ik-vorm geschreven. Clay Jannon vertelt zijn verhaal. Er zit humor en zelfspot in het boek, en het is beslist sfeervol.
Maar soms is het ook vrij technisch en hoewel ik in het begin heel benieuwd was naar het geheim, vond ik de ontknoping erg tegenvallen. Ik had me er veel meer van voorgesteld! Had ik me daarvoor door het hele boek heen geworsteld?! Want zo leuk was het nou ook weer niet. Op een gegeven moment is er zelfs een soort speurtocht/ achtervolging/queeste die ik helemaal niet interessant vond.
Conclusie over het geheim van Penumbra’s boekwinkel
Het geheim van Penumbra’s boekwinkel is een heel sfeervol boek. Het is een combinatie van magie, avontuur, filosofie en mysterie. Maar het verhaal is eerlijk gezegd best een beetje saai.
Wat het boek bijzonder maakt is de clash/samenkomst van twee werelden: de ouderwetse wereld van papieren boeken versus de moderne wereld van computers, social media en Google.
Ik geef het boek een 8 voor de sfeer, maar een 5 voor het verhaal. In totaal dus een 6,5.
Praktische informatie over het Geheim van Penumbra’s boekwinkel
Nicole Orriëns studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht. In 2001 begon ze haar eerste blog, en sindsdien werkt ze als fulltime blogger en heeft haar eigen bedrijf: Professional Blogging Services.
Haar academische achtergrond gebruikt ze om antwoorden en informatie te vinden over zaken waarmee iedereen in het dagelijks leven te maken krijgt.
Ze is getrouwd en heeft samen met haar man vijf kinderen. Ze woont op het Achterhoekse platteland.
Je kent ze vast wel: moedergroepen! In het boek van Caroline Corcoran heet het een Babygroep, maar dat is eigenlijk hetzelfde. Soms ontstaan ze naar aanleiding van een gedeelde cursus zwangerschapsgymnastiek, soms via een consultatiebureau of een cursus Muziek op schoot of Babymassage. In de populaire serie Working Moms vormt een moedergroep ook de basis…
Het boek Retraite van Carla de Jong wordt bevolkt door zes hoofdpersonen die op retraite gaan onder leiding van Catherine Richards. De personages in In retraite Dee, een succesvolle, getrouwde, werkende moeder van middelbare leeftijd die een bijna onbeheersbare drang voelt zichzelf voor een aanstormende trein te gooien. Brad een openhartige Amerikaan, vader van twee…
Alleenstaande moeders spelen geregeld de hoofdrol in literaire thrillers. In Simone van der Vlughts thriller Blauw Water werd alleenstaande moeder Lisa in haar eigen huis gegijzeld door een ontsnapte tbs-er. Ook in Daglicht van Marion Pauw speelt een alleenstaande moeder de hoofdrol. Daglicht van Marion Pauw: het verhaal Als Iris’ moeder op vakantie gaat, verblijft…
Ken je het sprookje ‘De kleren van de Keizer’? Toen het uitkwam was er veel ophef over het boek ‘Werkende moeders hebben gelukkiger kinderen.” De kranten stonden er vol mee en de auteurs werden geïnterviewd over hun boude titel. Maar wie het boek daadwerkelijk leest krijgt het “De kleren van de keizer” gevoel: heeft dan…
De cover slaat nergens op: er is nergens een dienstmeisje in dit boek!Het boek Isolation van Sarah K. Stephens is een psychologische thriller vol twists en turns! Je zou er pijn in je nek van krijgen! Maar ik vond Isolation beslist de moeite van het lezen waard!Isolation: waar gaat het overIn Isolation leer je het…
Het is de nachtmerrie van iedere moeder! Je kind kwijt zijn! En dat is de plot van Ik tel tot tien. Ik tel tot tien: het verhaal Het overkomt Lisa Dale als ze verstoppertje speelt met haar dochter in het park. Ze raakt heel even afgeleid door een werktelefoontje, en vervolgens is haar dochtertje weg….
Jammer dat je het verhaal vond tegenvallen! Ik heb het boek zelf met heel veel plezier gelezen, en vond de speurtocht en het gepuzzel juist geweldig. Ook heel leuk dat het eigenlijk een soort ouderwetse queeste is, maar met zulke moderne middelen. Achja, smaken verschillen he 🙂
Ik moet zeggen, de intro spreekt me niet aan. Terwijl de titel me dan wel weer aanspreekt. Misschien eens opzoeken bij de bieb en dan zelf bekijken of het bevalt :).
Jammer dat je het verhaal vond tegenvallen! Ik heb het boek zelf met heel veel plezier gelezen, en vond de speurtocht en het gepuzzel juist geweldig. Ook heel leuk dat het eigenlijk een soort ouderwetse queeste is, maar met zulke moderne middelen.
Achja, smaken verschillen he 🙂
Ik moet zeggen, de intro spreekt me niet aan. Terwijl de titel me dan wel weer aanspreekt. Misschien eens opzoeken bij de bieb en dan zelf bekijken of het bevalt :).
Wat jammer dat je het verhaal wat saai vond! Desondanks heb je mij toch wel nieuwsgierig gemaakt naar dit boek 🙂
Hij klinkt eigenlijk heel leuk vind ik, jammer dat je hem tegen vond vallen. Ik weet nog niet of ik hem ga lezen.
Ik haak ook altijd af bij detectives en politieverhalen als ze moeten puzzelen wie de dader is : )
Wat betreft sfeer is het wel een aanrader.